INIWAN NIYA ANG KANYANG “MAHIRAP” NA ASAWA PARA SA ISANG KABIT. PERO NANG DUMATING ANG HELICOPTER SA KANILANG KUMPANYA, LUMUHOD ANG LAHAT SA ASAWA NIYA… DAHIL ISA PALA ITONG PRINSESA.
Si Marco ay isang ambisyosong Marketing Executive. Pangarap niyang yumaman nang mabilis. Ang asawa niyang si Elena ay isang simple, tahimik, at mapagkumbabang babae na nakilala niya sa isang Charity Event bilang volunteer.
Sa loob ng tatlong taon, minahal siya ni Elena. Ipinagluluto, inaalagaan, at sinusuportahan. Pero para kay Marco, hindi sapat si Elena.
“Nakakasawa ka na, Elena,” sabi ni Marco isang gabi. “Masyado kang simple. Wala kang fashion sense. Wala kang koneksyon sa mga mayayaman. Hinihila mo ako pababa.”
Inihagis ni Marco ang Divorce Papers sa mesa.
“Pirmahan mo ‘yan. Hiwalayan na tayo. Aalis na ako.”
Napaiyak si Elena. “Marco… bakit? May ginawa ba ako? Mahal na mahal kita.”
“Mahal?” tumawa si Marco. “Hindi nabibili ng pagmamahal ang Ferrari. Aalis na ako dahil sasama na ako kay Tiffany.”
Pumasok si Tiffany sa pinto—ang boss ni Marco. Mayaman, sexy, at matapobre.
“Sorry, Elena,” ngisi ni Tiffany. “Marco needs a Queen, not a Maid. Wala kang maibibigay sa kanya. Ako, kaya ko siyang gawing CEO.”
“Kaya, please,” dagdag ni Marco. “Lumayas ka na sa condo ko. Bumalik ka na sa probinsya niyo at magtanim ka na lang ng kamote.”
Pinirmahan ni Elena ang papel nang nanginginig ang kamay. Pinunasan niya ang luha niya.
“Sigurado ka ba dito, Marco?” huling tanong ni Elena. “Kapag umalis ako ngayon, hinding-hindi na ako babalik. At pagsisisihan mo ito habangbuhay.”
“Hahaha! Pagsisisihan?” tawa ni Marco. “Ang pagsisisihan ko lang ay kung bakit pinakasalan kita. Layas!”
Umalis si Elena dala ang isang maliit na bag.
MAKALIPAS ANG ISANG LINGGO…
May malaking Event sa kumpanya nina Marco at Tiffany. Darating daw ang Royal Family ng Valoria, isang mayaman at maliit na bansa sa Europe, para bumili ng majority shares ng kumpanya nila.
Ito na ang pagkakataon ni Marco. Kapag na-impress niya ang Royals, siguradong siya na ang magiging CEO.
Naghanda ang lahat. Naglatag ng Red Carpet. Nakahilera ang mga limousine.
“Ayusin mo ang tie mo, Marco,” utos ni Tiffany. “Kailangan magustuhan tayo ng Prinsesa. Balita ko, napaka-strikto niya.”
Dumating ang convoy. Isang Gintong Helicopter ang lumapag sa helipad ng building.
Bumaba ang dose-dosenang Royal Guards. Hinawi nila ang mga empleyado.
Bumaba ang Hari at Reyna ng Valoria. Yumuko sina Marco at Tiffany.
“Your Majesties,” bati ni Marco. “Welcome to our company.”
“Nasaan ang anak ko?” tanong ng Hari sa kanyang Head Security. “Sabi niya nauna na siya dito.”
“Anak?” nagtaka si Marco. “May hinihintay pa po ba tayo?”
Biglang bumukas ang pinto ng isang itim na Rolls Royce na kanina pa nakaparada sa gilid.
Bumaba ang isang babae.
Nakasuot siya ng Royal Blue Gown na punong-puno ng Diamonds. May suot siyang Platinum Tiara sa ulo. Ang sapatos niya ay gawa sa kristal. Ang aura niya ay nakakasilaw sa ganda at kapangyarihan.
Naglakad siya sa Red Carpet.
Nanlaki ang mata ni Marco. Nalaglag ang panga ni Tiffany.
Ang mukha ng Prinsesa… ay kamukhang-kamukha ni Elena.
Pero hindi ito ang “simpleng Elena” na naka-duster. Ito ay isang Elena na tinitingala ng mundo.
“E-Elena…?” bulong ni Marco.
Lumapit ang Hari at Reyna kay Elena at yumuko. “Welcome back, Princess Elara.”
“Princess…?!” sigaw ni Marco. “Teka! Teka! Elena! Ikaw ba ‘yan?!”
Humarangan ang mga Royal Guards at tinutukan ng baril si Marco. “Back off!”
Tinaas ni Elena (Princess Elara) ang kanyang kamay para patigilin ang mga guards.
Humarap siya kay Marco. Ang tingin niya ay malamig pa sa yelo.
“Hello, Marco,” sabi niya. Ang boses niya ay British accent, hindi na ang boses-probinsyana na ginagamit niya noon.
“P-Paano…?” utal ni Marco. “Sabi mo mahirap ka lang! Sabi mo wala kang pera!”
“Nagpanggap akong mahirap,” paliwanag ni Princess Elara. “Dahil sa mundo ko, lahat ng lalaki ay pera at titulo lang ang habol sa akin. Gusto kong makahanap ng lalaking mamahalin ako kahit wala akong korona. Akala ko, ikaw na ‘yun.”
Lumapit si Elena sa mukha ni Marco.
“Tatlong taon kitang minahal nang totoo. Kahit tinatrato mo akong alila. Kahit minamaliit mo ako. Umaasa ako na makikita mo ang halaga ko bilang tao.”
“Pero tama ka, Marco. Hindi ako bagay sa’yo. Dahil masyado akong mataas para sa isang lalaking mababaw.”
“H-Hon! Babe!” biglang lumuhod si Marco. Kumapit siya sa laylayan ng gown ni Elena. “Sorry! Sorry na! Joke lang ‘yung divorce! Mahal kita! Ibalik natin ang dati! Prinsesa ka pala eh! Bagay tayo!”
Tinulak ni Tiffany si Marco. “Ako ang girlfriend niya! Your Highness, kami na po! Ex-wife ka na lang!”
Tinignan ni Elena si Tiffany.
“Tiffany,” sabi ni Elena. “Ang kumpanyang ito… binili na ng pamilya ko kaninang umaga lang.”
“Ibig sabihin, ako na ang bagong may-ari nito.”
Namutla si Tiffany.
“At bilang unang utos ko,” mariing sabi ni Elena. “YOU ARE BOTH FIRED.”
“At Marco,” dagdag niya habang tinitignan ang lalaking nakaluhod sa semento. “Sabi mo noon, bumalik ako sa probinsya para magtanim ng kamote?”
“Well, Guardians, siguraduhin niyong hindi na makakapagtrabaho sa kahit anong kumpanya sa siyudad ang lalaking ito. I-ban siya sa lahat ng establishments. Ang tanging trabahong pwede niyang pasukan… ay ang magtanim ng kamote.”
Tumalikod si Princess Elara at naglakad palayo kasama ang Hari at Reyna.
Naiwan si Marco at Tiffany sa gitna ng red carpet—umiiyak, nawalan ng trabaho, nawalan ng yaman, at higit sa lahat, nawalan ng pagkakataong maging bahagi ng isang Fairy Tale dahil sa kasakiman.
